z
بهائیت شناسی
www.Baha9.ir
منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
درباره ما

" بسم الله الرّحمن الرّحیم "
اینجانب تلاش می کنم با استفاده از کتابهای رهبران بهائی، احکام، اعتقادات و تناقضات بهاء و عبد البهاء و شوقی را از کتابهای آنها استخراخ کرده با سند و مدرک در اختیار این فرقه گمراه قرار دهم، تا حقیقت بر آنان روشن گشته به آغوش اسلام عزیز باز گردند.
وَ السّلَامُ عَلَی مَن اِتَّبَعَ الهُدَی.
« بابائی »
جستجو


دانشنامه مهدویت
مهدویت امام زمان (عج)
آرشیو مطالب
لوگوی دوستان

ابزار و قالب وبلاگ

کاربردی
logo-samandehi
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
ارسال شده در 1398/01/31 ساعت 08:40 توسط بابائی

                               سالروز میلاد مهدی موعود (عج)

 

     آدمیان در تمام کره زمین و در همه زمان ها پیوسته چشم به راه آمدن کسی بوده و هستند که آخرین امید کسانی است که به امید زنده اند. این امید و انتظار آنگاه به اوج خویش می رسد که ستم و سیاهی بروز بیشتر و ظهور زشت تری یابد و انسان های دل سوخته و دل خسته را بر آن دارد تا با تمام وجود از پنجره امید به جاده انتظار چشم بدوزند و برای آمدن منجی تمام ستم دیدگان و زدودن زشتی ها و ستردن سیاهی ها به دست توانای او از صمیم و سویدای دل دعا کنند.


    بشارت به آمدن منجی نه تنها در ادیان آسمانی و الهی آمده، بلکه مکتب های بشری نیز تنها راه نجات نهائی انسان ها را ظهور یک عدالت گستر جهانی می دانند و او را همان کسی می شناسند که به راستی امید آدمیان است. با آن که ظهور کسی که جهان را از پلیدی ها و پلشتی ها پاک می کند، مقبول و مطلبوب همه آئین هاست، ولی اسلام در این باره ویژگی هائی دارد که اشاره می کنیم.


    در هیچ یک از آن آئین ها به اندازه ای که در اسلام به آمدن آن راد مرد دادگری و دادگستری تأکید شده، تأکید نشده است. در ده ها آیات شریفه قرآن و صدها روایت امیدزا، ابعاد گوناگون این رستاخیز جهانی برای برقراری آسایش و امنیت همگانی موشکافانه بررسی شده است.


    به اندازه ای که در اسلام به مؤمنان و مسلمانان سفارش شده که برای آمدن آن عزیز دعا کنند، در دیگر ادیان و مکاتب در این باره سخنی به میان نیامده است. دعاهای مهدوی خود به تنهائی گستره ای شگفت از معارف بلند اسلامی را در بر دارد.


    ویژگی های مهدی موعود تنها در اسلام به روشنی بیان شده و روشن تر از آنچه در متون اهل سنت آمده، روایاتی که شیعیان از رسولخدا صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه أطهار علیهم السلام نقل کرده اند، آمده است. نشانه های روشن تری همانند: نسب آن حضرت، ولادت شگفت انگیز، نهان زیستن، طول عمر، چگونگی برپائی حکومت جهانی و...


    قرآن کریم به برپائی عدالت جهانی و دادگری نهائی چنین بشارت می دهد: زمین از آن خداوند است. آن را به هر کس از بندگانش که خود بخواهد به ارث می رساند. و فرجام فرخنده از آن پروا پیشگان است.(1) در آیه ای دیگر پیشینه این اعتقاد چنین بیان شده است: ما در پی کتاب های آسمانی پیشین در زبور داوود نوشتیم که زمین را بندگان صالح ما به ارث می برند.(2)


    در مزامیر یا زبور حضرت داوود این بشارت چنین آمده است: اما نسل شروران ریشه کن خواهد شد. نیکان دنیا را به ارث خواهند برد و تا ابد در آن سکونت خواهند نمود.(3) این وعده ای است که خداوند در قرآن کریم در سوره مبارکه نور آیه شریفه 55 نیز بر آن پای فشرده است.


    دو گروه اصلی و بزرگ مسلمانان، شیعه و سنی، در باره قیام جهانی حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف اتفاق نظر دارند. هر دو گروه در ضرورت ظهور حضرت مهدی و حتمی بودن آن، مضمون یک سانی را از رسولخدا صلی الله علیه و آله و سلم نقل می کنند که حضرت فرمودند: اگر از عمر دنیا جز یک روز باقی نمانده باشد، خداوند آن روز را آن قدر طولانی می کند تا مردی از اهلبیت مرا برانگیزاند. او هم نام من و هم کنیه من است و زمین را همانگونه که از بیداد و ستم پر شده است، از عدل و داد می آکند.(4)

  

    امام دوازدهم شیعیان حضرت مهدی صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در شب پانزدهم شعبان سال 255 هجری در شهر سامرای عراق پنهانی به دنیا آمد. (5) در سال 260 هجری پس شهادت پدر گرامی اش،امام حسن عسکری علیه السلام در سن پنج سالگی به امامت رسید.(6)


    این زندگی مخفیانه که در اصطلاح به غیبت صغری مشهور است، تا سال 329 هجری امتداد یافت. در این دوران 69 ساله، چهار نفر از شیعیان برجسته و برگزیده، یک به یک با امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف ارتباط مستقیم داشتند و واسطه میان حضرت و مردم بودند که اصطلاحاٌ به این بزرگواران نائبان خاص امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف می گفتند.


    پویا بودن جامعه مسلمانان به ویژه شیعیان، در پی عقیده به ظهور منجی موجب گردید تا دشمنان دین بر آن شوند تا به منظور سست کردن پایه های این باور بلند و استوار، به ستیز با این آرمان آسمانی برخیزند. دشمنان در جدال با باور مهدویت، دو راه در پیش گرفتند: اول، دروغ پردازی یا خیال بافی در باور مهدویت و ساختن و پرداختن مهدی نمایان دروغین. دوم، انکار مهدویت و موهوم نمایاندن این عقیده والا و مبارزه با اصل عقیده به مهدویت.


    هرچند موضوع مهدویت یک مسئله مهم مربوط به جهان اسلام و بلکه جوامع بشری است، اما از آنجا که ایران مهد و اعتقاد به مهدویت و تشیع است، از حدود 180 سال پیش، هر دو پدیده پلید در مملکت ایران رخ نمود.


    یکی از کسانی که 180 سال پیش ادعای مهدویت کرد، جوانی از اهل شیراز به نام میرزا علی محمد بود. او نخست در پنجم جمادی الأولی 1260 هجری قمری(7) مدعی شد که ارتباط ویژه ای با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف دارد و به این ترتیب خود را باب امام زمان علیه السلام معرفی کرد.


    در پی ادعای بابیت، گروهی ادعای دروغین او را باور کردند و به او گرویدند. چهار سال بعد، پس از آنکه بازار بابیت علی محمد گرم شد، ادعا کرد که من قائم موعود اسلام نیز هستم.


    اندک زمانی بعد، ادعای نسخ اسلام را که توسط گروهی از پیروانش در بدشت شاهرود اعلام شده بود، تأئید کرد و بدینسان خویشتن را پیامبر خدا پنداشت(8) و کتاب آسمانی جدیدی به نام بیان آورد. علی محمد شیرازی در پایان عمر نسبتاً کوتاهش پرده را بالاتر زده و ادعا کرد که ذات حقتعالی و کیان و هستی اوست.(9)


    پیروان باب به تحریک او و البته به تصور آماده کردن زمینه ظهور قائم آل محمد صلوات الله علیه و آله در زمان حیات او و نیز پس از مرگش، سه جنگ داخلی در ایران (فتنه قلعه طبرسی، فتنه زنجان و فتنه نی ریز) به راه انداختند که آسیب جانی و مالی فراوانی به ملت و دولت وارد آورد.


    سرانجام میرزا علی محمد باب به اصرار امیر کبیر و به جرم ایجاد آشوب و بلوا و کشت و کشتار، در تاریخ 28 شعبان 1266 قمری(10) اعدام شد. او دو سال پیش از اعدام و در پی خوردن یازده ضربه چوب بر کف پا! از تمامی دعاوی پیشین خود دست برداشت و توبه کرده بود اما باز بر همان منوال دعاوی خویش را ادامه داد.


    پس از مرگ باب و در پی حوادث و رخدادهائی حساب شده در کشور، شخصی به نام میرزا حسینعلی نوری مازندرانی ملقب به بهاءالله ادعا کرد که موعود باب و بلکه موعود تمامی ادیان و امت ها، هموست و خود را برتر از همه پیامبران شمرد و دین جدیدی به نام بهائیت عرضه کرد. از آنجا که روی سخن ما در این وبسایت بهائیت شناسی با کسانی است که می خواهند با اصول و مبانی فکری بهائیت آشنا شوند، تمامی استنادها و استدل ها در تمام مباحث، مبتنی بر کتاب هائی است که توسط رهبران یا مبلغین بهائی نوشته شده است.


    علی محمد شیرازی (باب) در آغاز دعوتش خود را واسطه فیض کسی می داند که غائب است و کمالات بی شمار دارد و خویشتن را سخت مطیع او می داند. بگونه ای که مدعی می شود هر حرکتی که انجام می دهد، به اراده آن شخص بزرگوار است. عبدالبهاء در کتاب مقاله شخصی سیاح در بخش آغازین تاریخ باب صفحه 2 سطر 2 چنین می نویسد: «در سنه هزار و دویست و شصت، در سن بیست و پنج در شیراز، در روش و حرکت و اطوار و حالات او آثاری نمودار شد که آشکار شوری در سر و پروازی دیگر در زیر پر دارد. آغاز گفتار نمود و مقام بابیت اظهار و از کلمه بابیت مراد او چنان بود که من واسطه فیوضات از شخص بزرگواری هستم که هنوز در پس پرده عزت است و دارنده کمالات بی حصر و حد، به اراده او متحرکم و به حبل ولایش متمسک».

   

    به این ترتیب باب در آغاز دعوتش خود را واسطه فیض از کسی می داند که غائب است و کمالات بی شمار دارد و خویشتن را سخت مطیع او می داند؛ به گونه ای که مدعی می شود هر حرکتی که انجام می دهد، به اراده آن شخص بزرگوار است. عبدالبهاء در ادامه چنین می گوید: «و در نخستین کتابی که در تفسیر سوره یوسف مرقوم نموده، در جمیع مواضع آن، خطاب هائی به آن شخص غائب که از او مستفید و مستفیض بوده، نموده و استمداد در تمهید مبادی خویش جسته و تمنای فدای جان در سبیل محبتش نموده، از جمله این عبارت است: یا بقیة الله قد فدیت بکلی لک و رضیت السب فی سبیلک و ما تمنیت الا القتل فی محبتک و کفی بالله العلی معتصماً قدیماً».

 

    به گفته رهبر دوم فرقه ضاله بهائیت یعنی عبدالبهاء "آن شخص غائب" که علی محمد شیرازی خود را باب او نامیده است، چنین ویژگی ها را دارد:


1- علی محمد باب در همه جای کتابش از او یاد کرده است.

2- علی محمد باب از او استفاده می کند و فیض می برد.

3- در بسترسازی آغاز کارش (که همان ادعای مقام بابیت است) از او مدد می جوید.

4- علی محمد باب خود را با تمام وجود فدائی او می شمارد.

5- علی محمد باب راضی است که در راه او دشنام بشنود.

6- علی محمد باب آرزوئی به جز کشته شدن در راه او را ندارد.


    فرقه ضاله معتقد است آن شخص غائب که علی محمد حاضر شد جانش را در راه او فدا کند، میرزا حسینعلی نوری می باشد، اما برای آن که به صورت کاملاً روشن و دقیق بدانیم که آن شخص بزرگوار کیست؟ به همان کتابی که عبدالبهاء از آن یاد کرده مراجعه می کنیم. در صفحه نخست آن کتاب که علی محمد باب در تفسیر سوره یوسف نوشته و قیوم الأسماء نام دارد و عبدالحمید اشراق خاوری نیز در کتاب رحیق مختوم جلد 1 صفحه 34 سطر 2 آورده، چنین آمده است: «الله قد قدر ان یخرج ذلک الکتاب فی تفسیر احسن القصص من عند محمد بن الحسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابیطالب علی عبده لیکون حجة الله من عند الذکر علی العالمین بلیغاً».


    یعنی همانا خداوند مقدر فرموده است تا این کتاب را در تفسیر نیکوترین داستان ها (سوره یوسف) از نزد محمد فرزند حسن، فرزند علی، فرزند محمد، فرزند علی، فرزند موسی، فرزند جعفر، فرزند محمد، فرزند علی، فرزند حسین، فرزند علی بی ابیطالب بر بنده اش (علی محمد باب) خارج سازد تا از نزد ذکر (لقب دیگر باب) حجت رسای خدا بر عالمیان باشد. آیا میرزا حسینعلی نوری، "محمد بن الحسن" نام دارد که بهائیان قائل هستند؟

 

برای دیدن کتاب مقاله شخصی سیاح، قیوم الأسماء و رحیق مختوم روی ادامه مطلب کلیک کنید.

 



1- سوره مبارکه اعراف، آیه شریفه 128

2- سوره مباکه انبیا، آیه شریفه 105

3- مزامیر حضرت داوود، مرمور 37، آیات 28 و 29

4- کشف الغمه، جلد 2، ص 476؛ بحارالأنوار، جلد 51، ص 85 و 102

5- چنان که حضرت موسی علیه السلام مخفیانه به دنیا آمد.

6- چنان که حضرت عیسی علیه السلام در گاهواره و در شیرخوارگی به پیامبری رسید. سوره مریم، آیات 29 و 30

7- برابر با روز پنجشنبه مورخ 2 خرداد 1223 شمسی در سن 25 سالگی در شیراز.

8- بیان عربی، ص 3

9- لوح هیکل الدین، ص 5

10- برابر با روز سه شنبه مورخ 18 تیر 1229 شمسی در سن 31 سالگی در تبریز.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1398/01/26 ساعت 08:44 توسط بابائی

                           اعتراف گوینده بخش فارسی bbc


    حسن موقر بالیوزی (متولد 1287 شمسی در شیراز و فوت 1359 شمسی در لندن) از خویشاوندان علی محمد شیرازی (باب) بنیانگذار، مدیر، اولین گوینده بخش فارسی بی بی سی و رئیس محفل روحانی بهائیان انگلستان و از بهائیان سرسخت و وفادار نسبت به میرزا حسینعلی نوری مازندرانی است. وی چند جلد کتاب نوشته است که یکی از آنها حضرت أعلی نام دارد.

 

    موقر بالیوزی در مورد اهمیت این کتاب در پیشگفتار می نویسد: «در سلسله انتشارات و کتب بهائی، این اولین کتابی است که با استفاده گسترده از مدارک رسمی موجود در مخزن اسناد دولتی نوشته می شود. نگارنده رهین منت موژان مؤمن (یک دانشور و پژوهنده بهائی)هستم که در نهایت لطف نتایج تحقیقات خود در مرکز اسناد ملی لندن و نقاط دیگر را در اختیار من گذاشتند».  

 

    حسن موقر بالیوزی در صفحه 26 و 27 کتاب حضرت أعلی در مورد تحصیلات علی محمد شیرازی و مدت زمان رفتن وی به مکتب شیخ عابد می نویسد: «ناگفته نماند که مدارس در آن روزگار منحصر بود به مکتب خانه هائی که فقط با یک معلم و با دروس ابتدائی اداره می شد و به شاگردان قرآن تدریس می گردید... آن حضرت فقط پنج ساله بودند که به مکتب شیخ عابد روانه شدند. بطوری که آقای حاجی میرزا حبیب الله در دفتر خاطرات خود از قول آقا محمد ابراهیم اسماعیل بیک یکی از تجار سرشناس شیراز، نقل می کند که آن شخص در سن 12 سالگی با آن حضرت هم شاگردی بوده و...»


    بنابراین با توصیفاتی که حسن بالیوزی برای اهمیت کتاب حضرت أعلی گفته است، پیروان بهائی امثال او مدعی هستند که میرزا علی محمد باب مدتی از عمر خویش را در مکتب خانه شیراز گذراندند. بنابراین علی محمد شیرازی مدعی بابیت، قائمیت، مهدویت، نبوت و الوهیت همچون هم سن و سال های خویش تحصیلات مقدماتی و ابتدائی را در مکتب خانه ها گذرانیده است و آنچه که پیروان فرقه ضاله بهائیت مدعی اند که علی محمد باب أمی و بی سواد بود، مورد قبول نخواهد بود.


حسن موقر بالیوزی                                  موژان مؤمن

                      
http://s8.picofile.com/file/8357508100/%D8%A8%D8%A7%D9%84%DB%8C%D9%88%D8%B2%DB%8C.jpg   http://s8.picofile.com/file/8357509418/%D9%85%D9%88%D9%85%D9%86_%D9%85%D9%88%DA%98%D8%A7%D9%86.jpg

                         

برای دیدن کتاب حضرت أعلی روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1397/10/14 ساعت 08:51 توسط بابائی

                                         معلمین باب


    هر محقق و پژوهشگری با مراجعه با آثار علی محمد شیرازی (باب) در می یابد که صاحب این آثار قطعاً نزد افرادی بهتر از خود به شاگردی پرداخته و چیزهائی را از آنان آموخته است. همانگونه که این مطلب در آثار بهائیان نیز انعکاس یافته است.

 

    اسدالله فاضل مازندرانی در کتاب اسرارالآثار خصوصی جلد 1 صفحه 35 سطر 10 به نقل از علی محمد باب می نویسد: « و اما ما رأیت من آیات معلمی...» فاضل مازندرانی خود در توضیح کلمات باب می نویسد که مراد از معلم، حاجی سید کاظم رشتی می باشد و در ضمن لغت ع ل م توضیحی است.


    میرزا اسدالله فاضل در جلد 4 اسرارالآثار صفحه 269 ضمن لغت علم می نویسد: «و علی التفصیل کتبها سیدی و معلمی الحاج سید کاظم رشتی اطال الله بقائه» فاضل می گوید مفهوم است که این رساله را در ایام حیات سید رشتی نوشتند. و در توقیعی دیگر: «و اما ما رأیت فی آیات معلمی من حکم جنان الثمانیه» و در عده ای از توقیعات ذکر از معلم دیگری نیز فرمودند.

 

    از آنجائی که اسدالله فاضل مازندرانی جزء بهائیان است و طبق مثل معروف "اهل خانه آگاهترند از آنچه در خانه می گذرد" بنابراین طبق تصریح فاضل، علی محمد شیرازی مدعی بابیت و مهدویت معلمینی داشته که نزد آنان کسب فبض و کسب علم نموده است.


برای دیدن کتاب اسرارالآثار روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1397/08/26 ساعت 08:39 توسط بابائی

                                   نهم ربیع یا پنجم جمادی؟

 

   فرقه ضالّه بهائیت معتقد است امام حسن عسکری علیه السلام بعنوان امام یازدهم شیعیان صاحب فرزندی نشد، تا بعنوان امام دوازدهم و مهدی موعود وجود خارجی داشته باشد. در حالی که در کتب أربعه و منابع روائی شیعه و اهل تسنن به تواتر وجود حضرت مهدی موعود عجّل الله تعالی فرجه الشّریف و تولّد او به اثبات رسیده است.

در ۳۸۹ حدیث آمده که او از اهلبیت پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم است.

در ۲۱۴ حدیث آمده که او از فررندان امام علی علیه السلام است.

در ۱۹۲ حدیث آمده که او از فرزندان فاطمه سلام الله علیها است.

در ۱۴۸ حدیث آمده که او نهمین فرزند حسین علیه السلام است.

در ۱۴۶ حدیث آمده که او فرزند امام عسکری علیه السّلام است.

در ۱۳۶ حدیث آمده که او دوازدهمین امام شیعیان است.

در ۲۱۴ حدیث سخن از ولادت او آمده است.

در ۳۱۸ حدیث آمده که او عمری طولانی دارد.

در ۹۱ حدیث آمده که غیبت او طول خواهد کشید.

در ۲۷ حدیث آمده که هنگام ظهور او اسلام جهانگیر خواهد شد.

در ۱۳۲ حدیث آمده که هنگام ظهور او زمین پر از عدل و داد خواهد شد.


    با مراجعه به کتب اربعه و روائی شیعه مانند اصول کافی، بحارالأنوار و کتاب "منتخب الأثر فی الامام الثانی عشر" تألیف آیت الله صافی گلپایگانی در می یابیم که اعتقاد بهائیان از أساس اشتباه است، چرا که تمام شیعیان با استعانت به روایات متواتر از معصومین علیهم السّلام معتقدند: امام حسن عسکری علیه السّلام در نیمه شعبان ۲۵۵ هجری صاحب فرزندی شد که نامش را همنام جدش "محمّد"  نامگذاری کرد.

 

    در حالی که در تمام کتب تاریخی فرقه ضالّه بهائیت مانند تلخیص تاریخ نبیل زرندی از اشراق خاوری صص ۴۳ و ۴۹ ، قرن بدیع از شوقی ربّانی ص ۴۳ ، عهد أعلی از أبوالقاسم أفنان ص ۶۲ ، حضرت نقطه اولی از محمد علی فیضی ص ۱۲۰ ، تاریخ ظهورالحق از فاضل مازندرانی جلد دوم ص ۳۳ و مقاله شخصی سیاح از عبدالبهاء ص ۲  آمده که علی محمد شیرازی در شب ۵ جمادی الأولی سال ۱۲۶۰ هجری در شیراز نزد "ملّاحسین بشروئی" ادّعا کرد که من جانشین امام زمان و باب امام موعود هستم.

 

    در صورتی که شهادت "امام حسن عسکری علیه السّلام" باتفاق تمام شیعیان اثنی عشری در روز جمعه ۸ ربیع الأوّل سال ۲۶۰ هجری قمری اتفاق افتاد، علی القاعده باید علی محمّد شیرازی روز ۹ ربیع الأوّل همان سال ۲۶۰ هجری (نه ۱۲۶۰ هجری) اظهار أمر می کرد؟

 

    بر فرض اینکه هزار سال بعد از شهادت امام عسکری علیه السّلام، علی محمد شیرازی همان مهدی موعودی بود که ظهور نمود. باید روز ۹ ربیع الأوّل ۱۲۶۰ هجری ظهور می کرد، نه ۵ جمادی الأولی ۱۲۶۰ هجری؟ بهائیان این فاصله ۵۸ روز [از ۹ ربیع الأوّل ۱۲۶۰ هجری تا ۵ جمادی الأولی ۱۲۶۰ هجری] را چگونه توجیه می کنند


برای دیدن کتاب اصول کافی روی ادامه مطلب کلیک کنید



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1397/01/22 ساعت 08:35 توسط بابائی

                                   توقیعی دیگر از باب


    محمّد بیک چاپارچی به همراه سوارانی که مأمور آوردن علی شیرازی مدّعی بابیت از اصفهان به طرف تهران بود، در آخرین روز از سال 1225 شمسی وارد کاشان شد. طبق نقل تاریخ فرقه ضاله بهائیت، میرزا جانی کاشانی که به وسیله ملاحسین بشرویه ای به باب ایمان آورده و بابی شده بود، از محمّد بیک درخواست نمود تا شب عید نوروز سال 1226 شمسی علی محمد شیرازی را در منزل خویش میهمان نماید.


     محمّد بیک که هیچگاه حاضر نشد فرد زندانی را از مقابل دیدگان خود دور نماید و به دست شخصی غیر از مأمورین خویش بسپارد، با گرفتن پول و اموالی قبول نمود تا شب عید نوروز علی محمّد شیرازی به خانه میرزا جانی کاشی رفته و صبح فردا نزد آنان برگردد. علی محمّد باب نیز به پاس تشکر و قدردانی از زحمات میزبانش نامه ای برای وی به رشته تحریر در آورد.


     عبدالحمید اشراق خاوری در کتاب تلخیص تاریخ نبیل صفحه 190 سطر 10 می نویسد: « توقیعی را که در آن شب حضرت اعلی به افتخار میزبان خود نازل فرمودند، در خاتمه اش بیانی به این مضمون مندرج بود " از خدا خواهم که قلب تو را به نور معرفت الهی روشن کند و لسان تو را گویا فرماید تا به خدمت امرش پردازی و به اعلاء کلمه اش موفق شوی...».


     با توجه به اینکه پیروان علی محمّد شیرازی مدّعی أمّی بودن و بی سوادی وی هستند، چطور علی محمّد شیرازی در آن شب نامه ای با خط خویش نوشت و به میرزاجانی تقدیم کرد؟


برای دیدن کتاب تلخیص تاریخ نبیل روی ادامه مطلب کلیک کنید.





موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1396/10/20 ساعت 08:26 توسط بابائی

                                             نوشتن نامه


     وقتی علی محمد شیرازی مؤسس و رهبر فرقه ضالّه بابیه در پائیز 1225 شمسی در اصفهان مختفی بود و معتمدالدوله حاکم اصفهان او را در امارت خورشید پنهان داشت و از او پذیرائی می نمود. مردم اصفهان گمان می کردند که منوچهرخان گرجی باب را به تهران فرستاده است.


    طبق تاریخ فرقه ضاله بهائیت، تعدادی از پیروان علی محمد شیرازی که در اصفهان بودند و در مدرسه نیم آورد اقامت داشتند، از حقیقت ماجرا بی خبر‌ بودند. تا اینکه منوچهرخان گرجی از باب می خواهد اجازه دهد خبر سلامت او را به پیروانش ابلاغ کرده و برای رفع نگرانی آنها را به صورت پنهانی که دیگران متوجه نشوند نزد باب بیاورد.


   
عبدالحمید اشراق خاوری در کتاب تلخیص تاریخ نبیل زرندی صفحه 181 سطر 6 می نویسد: «حضرت باب چند سطری به ملّا عبدالکریم قزوینی که در مدرسه ی نیم آورد ساکن بود مرقوم فرمودند و به معتمد الدّوله دادند تا با شخص امینی نامه را بفرستند».


     این تکه از تاریخ بهائیت با صراحت بیان می کند که علی محمد باب با دست خط خویش نامه ای به یکی از پیروانش نوشت و با واسطه ای به دست او رساند. اگر علی محمد شیرازی أمی و بی سواد بود، چطور توانست نامه ای برای ملا عبدالکریم قزوینی بنویسد؟


برای دیدن کتاب تلخیص تاریخ نبیل زرندی روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1396/08/28 ساعت 08:26 توسط بابائی

                           خاطرات میرزا حبیب الله افنان

 

    در مثل معروف داریم که اهل البیت ادری بما فی البیت. یعنی اهل خانه نسبت به آنچه در خانه می گذرد نسبت به دیگران آگاه ترند. موارد متعددی از تحصیل علی محمد شیرازی در مکتب خانه و نزد اساتید را با سند و مدرک ارائه دادیم که هر کدام در اثبات این موضوع کفایت می کرد.


    اما میرزا حبیب الله افنان از فامیلان و بستگان علی محمد شیرازی وقتی از خاطراتش در مورد علی محمد شیرازی می گوید، از دوران کودکی و از مکانی که در شیراز به این خاندان نسبت دارد مواردی را نقل می کند تا به مسئله تحصیل علی محمد شیرازی نیز تصریح می کند.


    میرزا حبیب الله افنان در کتاب خاطرات خود صفحه 184 سطر 26 می نویسد: « از اماکن امری دیگر در شهر شیراز قهوه اولیاء و حمام بازار مرغ است که قهوه اولیاء محل تحصیل و مکتب خانه حضرت باب به اسم بیت العباس تغییر شکل داد و حمام بازار مرغ خراب و از میان رفت».


    همانطور که ملاحظه می کنید جناب میرزا حبیب الله افنان که نوه خواهر خدیجه خانم همسر علی محمد شیرازی است، تصریح می کند که شوهر خاله پدرم (یعنی علی محمد شیرازی) در کودکی در محله قهوه اولیاء به تحصیل مشغول بود.


میرزا حبیب الله افنان

  

http://s9.picofile.com/file/8310889492/%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7_%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A7%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%86.jpg


برای دیدن کتاب خاطرات میرزا حبیب الله افنان روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1396/07/18 ساعت 08:30 توسط بابائی

                                   اعتراف فاضل


    بهترین دلیل بر امی بودن و بی سوادی شخص این است که وی کتابی را به رشته تحریر در نیاورده است. اما علی محمد شیرازی علاوه بر اینکه جلد کتاب نوشته باز مدعی امی بودن می کند و پیروان ناآگاه وی نیز همین انی بودن را به وی نسبت می دهند. اما در لابلای کتب بزرگان این فرقه به مواردی برمی خوریم که نشان از تحصیل وی می کند.


    میرزا اسدالله فاضل مازندرانی در کتاب اسرار الآثار جلد 1 صفحه 35 سطر 9 در باره تحصیل علی محمد شیرازی (باب) می نویسد: " در توقیعی است: (و اما ما رأیت من آیات معلمی…) که مراد از معلم، حاجی سید کاظم رشتی می باشد".


     بنابراین به اعتراف خود فرقه ضاله بهائیت، علی محمد شیرازی در طفولیت نزد شیخ محمد عابد و همچنین وقتی به کربلا رفت، نزد سید کاظم رشتی تلمذ نموده است.

 

برای دیدن کتاب اسرار الآثار روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1396/06/6 ساعت 08:26 توسط بابائی

                                 شیخ عابد معلم ایام طفولیت !


    تا حال چندین سند از کتب فرقه ضاله در مورد سوادآموزی علی محمد شیرازی مؤسس فرقه ضاله بابیت خدمت کاربران ارائه گردید. از موارد دیگری که نشان از سواد آموزی علی محمد شیرازی در دوران کودکی و نوجوانی وجود دارد، کلامی است که مولفین این فرقه ضاله نیز به آن اقرار و اعتراف نموده اند.


     محمد علی فیضی در کتاب حضرت نقطه اولی صفحه 176 سطر 10 در این زمینه می نویسد: « و همچنین ایمان یافتن جناب شیخ عابد معلم ایام طفولیت آن حضرت است که از همان لحظات سنین صباوت خاطراتی بس شگفت انگیز در قلبش بجا نهاده بود تا منتهی به ایمان و اطمینان این مرد بزرگوار گردید».

 

برای دیدن کتاب حضرت نقطه اولی روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1396/04/23 ساعت 08:29 توسط بابائی
                                         اقرار باب

    از موارد دیگری که نشان از تحصیل و سواد آموزی علی محمد شیرازی (باب) دارد، این است که وی در کتاب خویش نیز از استاد و معلم دوران تحصیل خود به صراحت نام برده و از کلمه معلمی  استفاده می کند و نسبت به کتک و تنبیه معلم مکتب خانه اش نسبت به وی به تلخی یاد می کند
.

    علی محمد در کتاب بیان عربی صفحه 25 سطر می نویسد: «قل ان یا محمد معلمی، فلا تضربنی قبل ان یقضی علی خمسة سنة و لو بطرف عین فان قلبی رقیق رقیق و بعد ذلک ادبنی و لا تخرجنی عن حد و قری و اذا اردت ضرباً فلا تتجاوز عن الخمس و لا تضرب علی اللحم الا و ان تحل بینهما ستراً فان تعدیت یحرم علیک زوجک تسعة عشر یوماً».

    یعنی بگو ای محمد معلم من، قبل از اینکه من به سن پنج سالگی برسم، مرا نزن
حتی به چشم بر هم زدنی هم مرا نزن زیرا پوست من خیلی رقیق است و بعد از اینکه به سن پنج سالگی رسیدم، مرا تأدیب کن ولی از حد متعارف تجاوز نکن. وقتی مرا می زنی، بیش از پنج ضربه کتک نزن. همچنین شلاق را بر پوست و گوشت بدنم نزن مگر اینکه حائلی روی آن بیاندازی و اگر بیشتر از حد مرا بزنی؛ همسرت نوزده روز بر تو حرام می شود.

    این اقرار و اعتراف از علی محمد شیرازی در حالی است که پیروان وی بر این باورند که علی محمد باب هیچ گاه به مکتب خانه نرفته و نزد احدی از معلمین هم سواد خواندن و نوشتن را نیاموخته است.

برای دیدن کتاب بیان عربی روی ادامه مطلب کلیک کنید.


موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1396/03/23 ساعت 08:42 توسط بابائی

                                  تاجر باسواد


     شکی در این نیست که رهبران فرقه ضاله بابیت و بهائیت برخلاف ادعای خود و پیروانشان در مکتب خانه ها سواد خواندن و نوشتن را آموخته اند و در این زمینه اسناد و مدارکی فراوان از خود کتب این فرقه ضاله نیز وجود دارد.


    مورد دیگری که خدمت عزیزان ارائه می دهیم در باره تحصیلات علی محمد شیرازی از جناب ابوالفضل گلپایگانی مبلغ شهیر بهائی است که وی در کتاب رسائل و رقائم صفحه 93 سطر 1 می نویسد: « و چون باب به سن هفت و هشت بالغ شد در نزد یکی از مشایخ شیراز که به شیخ معلم معروف و مردی فاضل و موقر بود، به تحصیل قرائت و کتابت فارسی اشتغال نمود و در این فن به قدری که تجار ایران غالباً به آن اکتفا نمایند فرا گرفت».


     بنابراین علی محمد شیرازی به اندازه ای که بتواند در تجارت و کسب و کار گلیم خود را از آب بیرون بکشد، کسب تحصیل نمود. پس چرا فرقه ضاله معتقد است که وی أمی بوده و سواد خواندن و نوشتن نمی دانسته؟


برای دیدن کتاب رسائل و رقائم روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1396/02/28 ساعت 08:28 توسط بابائی

                                     تعلیم باب و بهاء


   از موارد دیگری که نشان از تحصیل علی محمد شیرازی دارد، اعتراف مبلغین این فرقه ضاله است که نتوانسته اند این حقیقت را پنهان داشته و به ناجار به آن اقرار و اعتراف نمودند.


    دکتر جی ای اسلمنت از بهائیان آمریکا و از میلغین این فرقه در کتاب بهاءالله و عصر جدید صفحه 283 سطر 17 در باره سواد آموزی علی محمد شیرازی معروف به باب و حسینعلی نوری معروف به بهاء می نویسد: «باب و بهاء .... سوای مختصر تعلیم ابتدائی به علوم و معارف غربی دسترسی نداشتند».


    این مختصر تعلیم ابتدائی چیست که دکتر اسلمنت به آن اقرار و اعتراف می کند، اما بهائیان زیر بار آن نمی روند؟ آیا اسلمنت یک فرد مسلمان و شیعه است که بر علیه علی محمد شیرازی و میرزا حسینعلی نوری این حرف را زده است یا از خود این فرقه گمراه است؟


برای دیدن کتاب بهاءالله و عصر جدید روی ادامه مطلب کلیک کنید.


موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1396/01/26 ساعت 08:11 توسط بابائی


                                       اعترافی دیگر


    با تمام انکار پیروان فرقه ضاله بهائیت نسبت به اُمی بودن مبشر حسینعلی بهاء، اما موارد فراوانی وجود دارد که نشان از تحصیل رهبر بابیان دارد. از موارد دیگری که خدمت شما ارائه می دهیم، کلام اسدالله فاضل مازندرانی می باشد که به صراحت از تحصیل علی محمد شیرازی ملقب به باب در عراق خبر داده است.


    فاضل مازندرانی از مبلغین بهائی در کتاب اسرارالآثار جلد 1 صفحه 191 سطر 17 می نویسد: «چون تلمذ سید باب به صغر سن در مکتب شیراز نزد معلمی کامل به وضع و مقدار در خور آن ایام مسلم  در تاریخ و حضور چندی در محضر درس حاجی سید کاظم رشتی به کربلا در ایام شباب نیز مصرّح در کلمات خودشان است و آثار خطی به غایت زیبایشان در دسترس عموم می باشد...».


     ملاحظه می فرمائید که فاضل مازندرانی تصریح می کند که علی محمد شیرازی هم در مکتبخانه شیراز نزد معلم سواد خواندن و نوشتن را فرا گرفتند و هم درجوانی  کربلا از محضر سید کاظم رشتی تلمذ کردند. حتی فاضل مازندرانی ادعا می کند که این شاگردی از محضر سید رشتی در تصریح شده کلمات  خود علی محمد شیرازی نیز می باشد. هرچند این تلمذ تا حد مرجعیت علمی وی منجر نشده است. درهر صورت سواد خواندن و نوشتن را در کلاس درس گذراندند و این مسئله ای مسلم است.


برای دیدن کتاب اسرارالآثار روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1395/12/3 ساعت 08:39 توسط بابائی

                                       مکتب خانه


    هرچند فرقه ضاله بهائیت تلاش می کنند تا امی و بی سوادی علی محمد شیرازی را اثبات کنند، اما در کتب این فرقه منابع و مدارکی وجود دارد که نشان می دهد علی محمّد شیرازی در دوران کودکی به مكتبخانه رفته و خواندن و نوشتن را فرا گرفتند.


   عبدالحمید اشراق خاوری در کتاب تلخیص تاریخ نبیل زرندی صفحه 59 سطر 6 سطر می نویسد:« خال حضرت باب ایشان (علی محمد) را برای درس خواندن نزد شیخ عابد بردند هرچند حضرت باب به درس خواندن میل نداشتند ولی برای آنکه به میل خال بزرگوار رفتار کنند، به مکتب شیخ عابد تشریف بردند».


برای دیدن کتاب تلخیص تاریخ نبیل زرندی روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1395/11/8 ساعت 08:11 توسط بابائی

                                           مؤسس بابیه


    علی محمد شیرازی که فرقه ضاله بهائیت او را مهدی موعود شیعیان می نامند، به اتفاق مورخین بابی و بهائی تولد او را در شیراز دانسته و پدرش را شخص تاجر پارچه معرفی کرده اند و این غیر از مهدی موعودی است که در روایات اهلبیت علیهم السلام مژده ظهورش را مطرح کرده اند.


     ابوالفضل گلپایگانی از مبلغین مشهور فرقه ضاله در کتاب رسائل و رقائم صفحه 92 سطر12 می نویسد:  مؤسس دیانت بابیه باب بود و اسم اصلی او میرزا علی محمد است و او در غره ماه محرم سنه 1235 هجریه که مطابق با ماه اکتوبر سنه 1819 میلادیه است... در بلدیه شیرازکه عاصمه بلاد فارس است در جنوب ایران ولادت یافت و نام پدرش سید محمد رضا بود و او غالبا به تجارت منسوجات در بلاد فارس اشتغال می نمود...


     ملاحظه کردید که این مدّعی قائمیت غیر از امام دوازدهم شیعه است که در شهر سامرای عراق و از پدری به نام امام حسن عسکری علیه السلام متولد شده است.


برای دیدن کتاب رسائل و رقائم روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1395/10/8 ساعت 08:26 توسط بابائی

                                           فوت پدر!


     علی محمد شیرازی در سال 1235 هجری در شیراز متولد شد. بنابرآنچه فاضل مازندرانى و نبیل زرندی از نویسندگان فرقه ضاله درکتابهای خود نوشتند، پدر وی سیّد محمّد رضا شیرازى بود كه بخاطر شغل بزازى و پارچه فروشی او را محمّد رضا بزاز می گفتند. علی محمد کودکی بیش نبود که پدر را از دست داد، از آن پس وی تحت كفالت و سرپرستى مادرش فاطمه بیگم و دائى خود سیّد علی درآمد.


     عبدالحمید اشراق خاوری در کتاب تلخیص تاریخ نبیل زرندی صفحه 59 و 60 می نویسد: «حضرت باب هنوز طفل بودند که پدرشان وفات کرد. مشارالیه موسوم به سید محمد رضا....حضرت باب بعد از فوت پدر در دامن مهر خال بزرگوار خود جناب حاجی میرزا سید علی پرورش یافتند».


برای دیدن کتاب تلخیص تاریخ نبیل روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی , 
ارسال شده در 1395/09/5 ساعت 08:33 توسط بابائی


                                   تولد علی محمد باب

     فرقه ضاله بهائیت، علی محمد شیرازی را همان قائم موعود مسلمانان و شیعیان می دانند، که در سن 25 سالگی قیام کرد و بعد از چند سال دستگیر و زندانی و محاکمه گردید و در نهایت با فتوای علمای شیخیه و توسط امیرکبیر در تبریز اعدام شد و بساطش برچیده گردید. وی بنیان گزار و بدعت گزار جریان انحرافی است که بابیه نام گرفت و باعث انحراف عده ای از مسلمانان نیز گردید. با نگاهی به تاریخ این فرقه ضاله، حقائق بر هر عقل سلیم و به دور از تعصبی روشن می گردد.


     عبدالحمید اشراق خاوری از مبلغین فرقه ضاله بهائیت، در کتاب تلخیص تاریخ نبیل زرندی در صفحه 58 سطر 18 در مورد تولد علی محمد شیرازی می نویسد:« حضرت باب نام مبارکشان سید علی محمد است. در سال 1235 هجری، در روز اول محرم در شهر شیراز متولد شدند».


     چطور ممکن است این همان موعود قائمی باشد که به اتفاق همه شیعیان در سامرا به دنیا آمد نه شیراز. ثانیا سال تولد امام دوازدهم 255 هجری است نه 1235 هجری. ثالثا نام امام دوازدهم شیعیان، همنام جدش پیامبر خدا حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم است نه علی محمد!


برای دیدن کتاب تاریخ نبیل زرندی روی ادامه مطلب کلیک کنید.



موضوع : علی محمد شیرازی ,